…Genezy koncepcji mojej skłonny jestem dopatrywać się w założeniach politycznych W. Ks. Witolda: obydwa państwa utworzyły wówczas związek, który upodobnić można do dwóch ludzi opartych wzajem plecami, a zwróconych twarzami w przeciwległe strony. Wielkie Księstwo Litewskie na wschód, Korona na zachód. W ten sposób każde z tych państw miało zabezpieczone tyły. Nic oczywiście nie stało na przeszkodzie, aby działać miały, zależnie od okoliczności, w jednym kierunku wspólnie. Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002

Wczoraj w Sejmie RL wspólnota litewskich Żydów w ramach programu obchodów Dnia genocydu litewskich Żydów zorganizowała międzynarodową konferencję pt. „Gelbėję Lietuvos žydus, gelbėję Lietuvos garbę“ (Ratując litewskich Żydów, ratowali honor Litwy).

W odległych już czasach sowieckich żartowano, iż prawie każdy zna się na handlu i kulturze, bowiem w końcówce epoki mówiono o tym często i gorąco. Mimo, że handel tak naprawdę nie istniał, o czym zresztą świadczyły coraz bardziej świecące pustkami półki sklepowe, a działalność kulturalna, ukierunkowana na propagandę sukcesu, którego nie było, też budziła uzasadnione wątpliwości  odnośnie celowości jej uprawiania w ówczesnej postaci.
Dziś jednym z takich tematów, na którym na Litwie wszyscy się znają, jest problematyka Litewskich Polaków.

Dziś przed kościołem św. Rafała grupa osób zaznaczyła 361 rocznicę bitwy na Zielonym moście oraz oddała hołd pamięci bohaterom i poległym w tej bitwie w obronie Wielkiego Księstwa Litewskiego przed najazdem wojsk moskiewskich.

Wczoraj w Pałacu Wielkich Książąt Litewskich z odczytem pt. The Polish-Lithuanian Union: Success or Failure? ( Unia polsko – litewska: osiągnięcie czy porażka?) wystąpił znany brytyjski historyk prof. Robert Frost.  Referat był poświęcony promocji świeżo wydanej przez niego  książki „The Making of the Polish-Lithuanian Union, 1385–1569” (Utworzenie polsko-litewskiej unii w latach 1385-1569 ).

Miłośnicy twórczości Józefa Mackiewicza mają dziś nie lada powody do radości – w ciągu zaledwie kilku miesięcy na krajowym rynku wydawniczym ukazały się dwa jego dzieła w języku litewskim – Nie trzeba głośno mówić (Nereikia garsiai kalbėti, leidykla Brėdis) i Prawda w oczy nie kole (Tiesa akių nebado, leidykla Naujasis žydinis.  Aidai). Pamiętając o litewskim wydaniu z roku 2009 Drogi donikąd (Kelias į niekur, leidykla Aidai) – litewski czytelnik na podstawie tych trzech wydań może już wyrobić sobie  pewien ułamkowy obraz, dotyczący postaci, skali wartości i dorobku Józefa Mackiewicza.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com