
…I wypuściłbym na Europę patrole mongolskich opryczników, aby nahajami z byczej skóry, strzegły wolności słowa, i nie dopuszczały przemocy jednego z tych słów nad drugim. Bo nie to wydaje mi się najważniejsze w życiu, jakie kto ma przekonania, a to jedynie - by każdy je mógł swobodnie wypowiadać. Józef Mackiewicz. Gdybym był chanem… Kultura, 1958
Tegoroczna zima mimo trwających jeszcze prawie dwudziestostopniowych mrozów wyraźnie zbliża się
do przedwiośnia, a bezwietrzna i słoneczna pogoda zachęca do przechadzek, które po raz kolejny przekonują, iż mamy do czynienia z miastem niepowtarzalnie pięknym i niezwykle wygodnym do życia.
Dzień 9 lutego w Akademii Nauk Litwy był poświęcony Druskiennikom. Wystawa prac uczniów Druskiennickiej Szkoły Sztuki Pięknych im. M.K. Čiurlonisa, prezentacja świeżo wydanej książki Andriusa
Surgailisa „Mediniai Druskininkai” (Drewniane Druskienniki) z udziałem autora, wystąpienia prezydenta Akademii Valdemarasa Razumasa i mera Ričardasa Malinauskasa oraz plenarne dyskusje na temat realizowanego modelu rozwoju tego znanego uzdrowiska w nawiązaniu do historii i tradycji wodolecznictwa w Druskiennikach - złożyły się na interesujący promocyjno – poznawczy program z udziałem najwyższych autorytetów naukowych.
W dniach 6 – 10 lutego b.r. W Instytucie Stosunków Międzynarodowych i Nauk Politycznych Uniwersytetu Wileńskiego odbywa się interesujący cykl wykładów, spotkań i dyskusji, poświęcony 20. leciu działalności tej placówki naukowo – dydaktycznej.
Powołany w roku 1992 przez rektora UW Rolandasa Pavilionisa przy finansowym wsparciu Litewskiego Komitetu Wyzwolenia, reprezentowanego przez Kazysa Bobelisa, z powodzeniem przygotowuje przyszłych pracowników dyplomacji, polityków, specjalistów zarządzania instytucjami państwowymi, uzupełniając braki w kadrze, potrzebnej na współczesnym etapie rozwoju państwa.
Organy to król instrumentów. W. A. Mozart.
Dziś w Wilnie w Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru miała miejsce konferencja naukowo - metodyczna, poświęcona 50. leciu wznowienia nauczania sztuki gry na organach. Konferencja p.t. Sztuka organów – tradycja i innowacje odbyła się na półmetku imprez i koncertów, poświęconych ww. jubileuszowi.
Konferencję zagaił prof. Juozas Antanavičius, zasłużony i znany na Litwie i świecie muzykolog, wychowanek i wieloletni rektor uczelni. Referaty, nawiązujące do historii organów i muzyki organowej na Litwie, oraz osób zasłużonych na niwie wychowania organistów i promocji muzyki organowej, wygłosili Jūratė Trilupaitienė, Girėnas Povilionis, Eglė Šeduikytė Korienė, Jarūnė Barkauskaitė (prowadząca konferencję), Karolina Juodelytė, Rimantas Gučas, Gediminas Kviklys, Virginija Survilaitė, Jūratė Landsbergytė i Renata Marcinkutė Lesieur .
Ostatnio do redakcji została nadesłana informacja o twórczości Izabeli Wageman i przez nią wydanym tomiku poezji pt. „W oszukiwaniu snu”.
Temat twórczości jest bliski naszemu Czytelnikowi, ponieważ na treść książki złożyły się prawdziwe i zmyślone historie litewskich bohaterów. Zainteresowanie autorki litewską tematyką wynika przede wszystkim z jej rodzinnych korzeni – matka Izabeli Wageman pochodzi z podwileńskich Dukszt.
Na co dzień poetka jest nauczycielką, żoną i matką, współtwórczynią Internetowej Gazety Kulturalnej www.salonliteracki.pl
Tomik poezji W oszukiwaniu snu” doczekał się wyłącznie pozytywnych ocen. Poniżej zamieszczamy kilka wierszy z ww. wydania.
Izabela Wageman. W oszukiwaniu snu. Wydawca: Stowarzyszenie Salon Literacki. W-wa, 2011. ISBN 978-83-933101-1-1
http://salonliteracki.pl/portal/component/joomgallery/nowosci/izabela-wageman-w-oszukiwaniu-snu
Na zdjęciach: Izabel Wageman i jej tomik poezji.
Od 1 lutego Wilnu przybyła jeszcze jedna placówka kulturalno – oświatowa – przy alei Giedymina 24 otworzyła podwoje Publiczna Biblioteka Wileńskich Żydów, która jest filią Wileńskiej Biblioteki Publicznej im. Adama Mickiewicza.
Początek bibliotece dał zbiór ponad 5 tysięcy książek , które podarował Litwie kolekcjoner, podróżnik i satyryk Wyman Brent ze Stanów Zjednoczonych. Są to dzieła, których autorami są Żydzi albo twórcy, którzy podejmowali w swoich książkach tematy judaizmu.
Ostatnio Związek Polaków w Norwegii upowszechnił informację o rzekomych prześladowaniach litewskich Polaków, uderzając bezpodstawnie w prestiż naszego kraju i dobre imię wszystkich jego obywateli.
Nie budzi najmniejszej wątpliwości, iż ta prowokacja jest rozliczona na utrudnianie współpracy Litwy w regionie Morza Bałtyckiego i w szczególności z krajami skandynawskimi, którą władze państwa uważają za priorytetową.
Te wrogie prowokacyjne działania są ewidentnie skierowane na osłabianie bezpieczeństwa energetycznego i utrudnianie rozwoju ekonomicznego kraju, co uderza w każdego obywatela, niezależnie od narodowości.
Dziś w Domu Wspólnot Narodowych minister spraw zagranicznych Litwy Audruonius Ažubalis spotkał się z Radą Wspólnot Narodowych. W czasie spotkania przedstawił zebranym ocenę wyników pracy i
dorobku Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) w okresie, kiedy tej międzynarodowej organizacji przewodniczyła Litwa.
W końcu roku 2011 Wydawnictwo Instytutu Historii Litwy wydało książkę Vitalii Stravinskienė „Tarp
gimtinės ir tėvynės: Lietuvos SSR gyventojų repatriacija į Lenkija (1944 – 1947, 1955 – 1959 m.) ( Między krajem rodzinnym i Ojczyzną: repatriacja mieszkańców Litewskiej SRR do Polski ( lata 1944 – 1947, 1955 – 1959).
Autorka podjęła się ambitnego dzieła i mało zbadanego tematu i, jak nam się zdaje, dokonała głębokiej i wszechstronnej analizy procesu, warunków i konsekwencji ewakuacji, głównie ludności polskiej (ale również żydowskiej) z Litewskiej SSR na tle podobnych procesów w innych krajach, które się znalazły w sowieckiej strefie okupacji.
Jak zaznacza Vitalija Stravinskienė, ewakuacja ludności polskiej z Litwy była bezpośrednio związana z przymusowym wysiedleniem ludności niemieckiej z t. zw. Ziem Odzyskanych i przesiedlaniem ludności litewskiej z PRL na Litwę, jak też z Litewskiej SRR do PRL tych grup ludności, które zostały przesiedlone przez Niemców z Suwalskiego w czasie wojny.
Pachnąca kwieciem
Dziś w Domu – muzeum Marii i Jurgisa Šlapelisów w Wilnie (ul. Pilies 40 ) została otwarta wystawa akwareli malarki Ireny Meištaitė. Pastelowe tony, sercem malowane kwiaty i romantyczne, znikające z
oblicza naszej ziemi zakątki, szczególnie przemawiające w okresie globalizacji współczesnego świata, propagujące nieśmiertelność piękna i wiary – to są zdaniem otwierającego wystawę Kęstutisa Ramonasa cechy pozytywnie wyróżniające dorobek twórczy autorki wystawy.
Odwiedza nas 171 gości oraz 0 użytkowników.