
…Społeczeństwo dojrzałego narodu winno być jak rozwarty szeroko wachlarz. Niewątpliwie tak. Dodałbym od siebie, że im więcej ponad 180 stopni rozwarcia tego wachlarza, tym więcej świadczy o dojrzałości, dynamice, a więc i bogactwie myśli społeczeństwa. Podczas gdy zwinięty w mocnej garści robi wrażenie raczej krótkiej pałki. Józef Mackiewicz. Kompleks niemiecki. Kultura, 1956
Wczoraj w dniu 5 kwietnia br. zgodnie z prawem kanonicznym po ukończeniu 75 lat arcybiskup diecezji wileńskiej Audrys Juozas Bačkis złożył rezygnację na ręce papieża.
Nowym administratorem diecezji wileńskiej z woli papieża Franciszka został biskup Gintaras Linas Grušas.
Wczoraj po raz czwarty spotkały się na Uniwersytecie Wileńskim kapele ludowe i zespoły, głównie wyższych uczelni Litwy,
aby wspólnie zaznaczyć powołanie w roku 1579 najważniejszej uczelni Litwy – Alma Mater Vilnensis.
Polska prowadzi coraz aktywniejszą politykę w strategicznym obszarze Morza Bałtyckiego. Jej nadrzędnym celem jest konsolidacja polityczna, energetyczna i wojskowa państw od Norwegii po Węgry, które będą w stanie skuteczniej stawić czoła przemianom jakie zachodzą w przestrzeni postsowieckiej. Istotną przeszkodą w tej strategii może okazać się stan naszych relacji z pozoru niewielką Litwą, która jest elementem szwedzkich i polskich projektów międzynarodowych i posiada niebagatelny wpływ na politykę realizowaną wobec Obwodu Kaliningradzkiego.
W poniedziałek 11 marca br. premier Donald Tusk wyląduje w Tallinie, gdzie spotka się z szefem estońskiego rządu Andrusem Ansipem oraz prezydentem Estonii Toomasem Ilvesem. Pochylając się nad znaczeniem tego wydarzenia trzeba uświadomić sobie przede wszystkim to, że jest ono „wierzchołkiem góry lodowej” obejmującej w ostatnim czasie liczne wizyty zagraniczne, konsultacje na szczeblu ministerialnym oraz parlamentarnym pomiędzy Polską, Łotwą i Estonią. Intensyfikacja wzajemnych relacji trwa w najlepsze od czasu ogłoszenia dokumentu „Priorytety polskiej polityki zagranicznej 2012-16”, który nakreślił maleńkie republiki jako potencjalny kierunek poszerzenia formatu Grupy Wyszehradzkiej.
APEL do premiera Republiki Litewskiej Algirdasa Butkevičiusa
dotyczy zamiarów Rządu zaspokojenia roszczeń poszczególnych radykałów wspólnot narodowych na Litwie (tłumaczenie z języka litewskiego).
Zamiary Rządu legalizowania dwujęzycznych nazw ulic, a nawet miejscowości w rejonie wileńskim i solecznickim, a także ustępstwa wobec słowianskojęzycznych radykałów w dziedzinie oświaty budzą uzasadniony niepokój zarówno społeczeństwa litewskiego jak też łotewskiego.
Dziś na Uniwersytecie Wileńskim odbyło się tradycyjne zaznaczenie kolejnej rocznicy powołania Alma Mater Vilnensis, datowanej 1 kwietnia 1579, kiedy król Stefan Batory
potwierdził swój wcześniejszy przywilej o przekształceniu wileńskiego Kolegium jezuitów w Uniwersytet.
W drugim dniu świąt Wielkanocy Wilno i okolice pokryła kolejna warstwa bieli, zapowiadając przeciąganie się
zimy.
patrona Muzeum „Sukilėliai“ (Powstańcy). Interesujące rozważania nad treścią powieści i trudach powstania na jej podstawie opery o tej samej nazwie, oparte na mało znanych i wręcz nieznanych publikacjach, protokołach posiedzeń Związku Pisarzy i listach mogły zadowolić najbardziej wymagających znawców literackiego dorobku V. Mykolaitisa-Putinasa i literatury w ogóle.
poświęcone Czesławowi Miłoszowi i Witoldowi Gombrowiczowi.
Wczoraj po powyższymi hasłami na Placu im. Vincasa Kudirki przed siedzibą Rządu odbył się
kilkusetosobowy uprzedzający mityng, uczestnicy którego domagali się zachowania bez zmian języka litewskiego oraz niewprowadzenia dwujęzycznych napisów informacyjnych na terenach, które w okresie międzywojennym były okupowane przez Polskę.
Widocznie absolutna większość osób, interesujących się literaturą, polityką i historią w mniejszym czy większym stopniu wie o dorobku paryskiej „Kultury”, wydawanej przez Jerzego Giedroycia. Natomiast znacznie mniej wiemy o wydawanych w Londynie od roku 1946 „Wiadomościach”, gdzie polskojęzyczni pisarze, poeci, krytycy, dziennikarze – ci, którym się udało ujść na Zachód przed sowieckim „wyzwoleniem” - mogli publikować własne utwory, wydawać sądy, prowadzić dyskusje.
Odwiedza nas 218 gości oraz 0 użytkowników.