
…Symbolem ciemnoty politycznej, głupoty mas, symbolem krótkowzroczności, jakiegoś specyficznego chamstwa, ciasnoty nieprawdopodobnej, obłędu nieomal - niech służy fakt następujący: oto nad Wilnem, nad lotniskiem Porubanku, błyszczy czerwona gwiazda bazy sowieckiej. Straszliwy cień czerwonego terroru pada na życie, mienie i sumienie chrześcijańskiej ludności. Tymczasem ludność ta nie ma nic lepszego do roboty, jak tłuc się wzajemnie po własnych świątyniach, tłuc do krwi podczas modłów, spierając się o to - czy w kościołach katolickich śpiewane być mają pieśni w języku polskim, czy litewskim!!! Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002
Dziś u podnóża Góry Zamkowej w części parku miedzy Katedrą Wileńską a Muzeum Narodowym licznie zgromadzona młodzież świętowała
nadejście równonocy wiosennej i wiosny. Ognie, ogniska i tysiące zniczy na ziemi i w powietrzu, na przemyślnych liściach i skrzydłach zwiastowały, iż będzie coraz więcej słońca i światła.
Dziś zgromadzeni w Pałacu Wielkich Książąt Litewskich mieli okazję wysłuchania interesującej prelekcji, poświęconej historii i wizji przyszłości
zamku w Królewcu – Königsbergu – Kaliningradzie, który zbudowany w w. XIII przetrwał aż do roku 1968, kiedy to z woli ówczesnych władz został zniszczony.
Wczoraj w Domu – muzeum Venclovów Wolny Uniwersytet (LUNI) zapoczątkował cykl spotkań i odczytów pt. „Pamiršti Vilniaus veidai“
(Zapomniane postacie Wilna). Pierwsze spotkanie było poświęcone jednemu z najwybitniejszych pisarzy wileńskich - Józefowi Mackiewiczowi. O życiu i dorobku J. Mackiewicza poinformował słuchaczy niżej podpisany.
marca nieopodal Sejmu zapłonęło ognisko, symbolizujące wolę obrony Konstytucji, gwarantującej obowiązek przestrzegania suwerennej woli Narodu i jego prawa decydowania o swoim losie.
„Vilniaus netektys: fotografija atskleidžia istoriją“ (Utracone Wilno: fotografia ujawnia historię). Na podstawie przedstawionych zdjęć, widokówek i innych dokumentów historycznych przypominał historię ponad 50 wileńskich dzielnic, poszczególnych fragmentów stolicy, jej gmachów i różnorodnych obiektów.
upamiętnieniu wydarzeniom sprzed 24 laty.
Dziś, w sobotę, w drugim dniu Kiermaszu Kaziukowego Starówka wileńska została wypełniona do granic możliwości. Obejrzeć stoiska na alei
Gedymina , wokół Placu Katedralnego, na ulicach Wielkiej i Zamkowej można było tylko we wczesnych godzinach rannych.
smakołyków, występów zespołów ludowych i kapel. Według organizatorów tegorocznych Kaziuków święto jest obchodzone po raz 411, a pierwszy raz odbyło się w roku 1604.
W maju ub. roku w dziale „Biblioteka” zamieściliśmy broszurę Piotra Kownackiego „Gdyby dziadek żył…”, wydaną w roku 1940. Obserwując jednak aktualne wydarzenia - doszliśmy do wniosku, iż do tematu warto wrócić w szerszym zakresie i przypomnieć, że 
tuż po wydaniu broszury P. Kownackiego w tym samym roku 1940 ukazało się inne, bardziej obszerne wydanie pt. „Rachunek sumienia. Kilka słów o naszej niedawnej przeszłości”, autorstwa nieznanego w Wilnie Bolesława Niemczyka. Wtedy jednak uważano, iż autorem „Rachunku sumienia” jest również P. Kownacki, współpracownik pisma „Dziennik Wileński”. Jednak późniejsze publikacje i dyskusje wykazały, iż autorem tej drugiej broszury jest Tadeusz Seweryn Pizło, polonista wileński.
Dziś Orkiestra kameralna Uniwersytetu Wileńskiego uroczystym koncertem w kościele św. Janów zaznaczyła 35. lecie swojej działalności.
Jubileuszowy spotkanie muzyczne pt. Maištingai sielai paklūstanti jaunystė (Młodość posłuszna buntowniczemu duchowi) odbyło się pod kierunkiem kierownika i dyrygenta orkiestry Pauliusa Bernardasa Koncė w ramach cyklu koncertów Alma Mater musicalis.
Odwiedza nas 151 gości oraz 0 użytkowników.