…Genezy koncepcji mojej skłonny jestem dopatrywać się w założeniach politycznych W. Ks. Witolda: obydwa państwa utworzyły wówczas związek, który upodobnić można do dwóch ludzi opartych wzajem plecami, a zwróconych twarzami w przeciwległe strony. Wielkie Księstwo Litewskie na wschód, Korona na zachód. W ten sposób każde z tych państw miało zabezpieczone tyły. Nic oczywiście nie stało na przeszkodzie, aby działać miały, zależnie od okoliczności, w jednym kierunku wspólnie. Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002

 

Od roku 1994 na Litwie 23 września jest obchodzony jako Dzień pamięci ofiar genocydu Żydów litewskich w nawiązaniu do najbardziej tragicznych wydarzeń z okresu drugiej wojny światowej, kiedy to hitlerowscy okupanci rozpoczęli likwidację wileńskiego getta, a tam znajdującą się ludność w większości wywieziono do Ponar i rozstrzelono. Pozostała cześć – znalazła się w hitlerowskich obozach koncentracyjnych i tam zginęła.

 

O tych tragicznych faktach holokaustu, kiedy to w ciągu kilku zaledwie lat Litwa straciła ponad 220 tysięczną społeczność żydowską, przypomniał zebranym w Publicznej Bibliotece Żydów wileńskich Miša Jakobas, dyrektor Wileńskiej Szkoły Średniej im. Šoloma Aleichema.

Smutne słowa przypomnienia ludobójstwa oraz wzmiankowanie o poszczególnych przypadkach naszego gorszącego zachowania się w czasach obecnych, bez trudu pozwala zrozumieć ból społeczeństwa Żydów wileńskich wobec skali tragedii jak też ich prawo na uszanowanie pamięci i uczuć.

W czasie spotkania przemawiała też kierowniczka Biblioteki Daiva Kiminaitė, nauczycielka historii powyższej szkoły i kierowniczka Centrum tolerancji Gintarė Kukienė oraz st. bibliotekarka Žydrunė Šaulianskaitė.

Głębokie w swojej wymowie  takty muzyki, stosowne do obchodów Dnia pamięci, wykonały kierowniczki zespołu „Simcha” Larisa Semigrejeva i Jovita Štikelienė.

Na zdjęciu: takty muzyki pamięci pomordowanych i poległych w wykonaniu  L. Semigrejevej i J. Štikelienė.


Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com