…Do Mackiewicza nikt nie chciał się przyznać i dlatego, że taki literacko zacofany, i dlatego, że okropny reakcjonista, ale czytali, aż im się uszy trzęsły. Pośród znanych mi polskich literatów nikt tak nie pisał. Szlachcic szaraczkowy, jak go nazwałem, z tych upartych, wzgardliwych, zaciekłych milczków, pisał na złość. Na złość całemu światu, który czarne nazywa białym i nie ma nikogo, kto by założył veto. I właśnie w tej pasji jest sekret jego stylu. Czesław Miłosz. Kultura,  1989

Wczoraj w m. Biržai odbył się VI festiwal zespołów tańca ludowego Litwy i Łotwy pt. "Šokių verpetai". Powyższe, regularnie od wielu lat odbywające się regionalne spotkania litewskich i łotewskich działaczy kultury, mogą służyć wzorem dla innych środowisk, reprezentujących narody litewski i łotewski, których łączy podobieństwo językowe, kultury i tradycji.

Ciekawe, że w Biržai oprócz interesujących zjawisk współczesnej kultury, można poznać u źródeł mniej znane, a godne szczególnej uwagi wydarzenia historyczne i czyny historycznych postaci na rzecz naszego kraju. Przykładem temu są Radziwiłłowie, Antanas Macijauskas, który przywrócił Litwinom prawo do korzystania z piśmiennictwa ojczystego, liczni, a niezwykle wytrwali i odważni upowszechniacze zabronionych książek w języku litewskim, twórcy i działacze kultury Jonas i Adolfas Mekas’owie i inni.
Na zdjęciu: zespół taneczny gospodarzy „Verpetas“ oraz zespół łotewski „Barbele“
Film video: fragmenty koncertu

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com