…Genezy koncepcji mojej skłonny jestem dopatrywać się w założeniach politycznych W. Ks. Witolda: obydwa państwa utworzyły wówczas związek, który upodobnić można do dwóch ludzi opartych wzajem plecami, a zwróconych twarzami w przeciwległe strony. Wielkie Księstwo Litewskie na wschód, Korona na zachód. W ten sposób każde z tych państw miało zabezpieczone tyły. Nic oczywiście nie stało na przeszkodzie, aby działać miały, zależnie od okoliczności, w jednym kierunku wspólnie. Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002

Wczoraj w Wileńskiej obwodowej bibliotece publicznej im. Adama Mickiewicza odbył się obrzędowy wieczór wspomnień UŽŽĖLA ŽĖLA w reżyserii grupy wykonawczyń polifonicznych litewskich pieśni ludowych „Trys keturiose“.

Litewskie sutarinės są to bardzo specyficzne pieśni, ale podobne utwory i zbliżone sposoby wykonania można znaleźć również na Ukrainie, na ziemiach ugrofińskich (mordowskich), na Bałkanach, a także u niektórych innych narodów. Moc sutartinės polega na wciąganiu śpiewaków i słuchaczy w koło, gdzie się zacierają granice czasu i przestrzeni, pomagając poczuć bliską więź pomiędzy żywymi i zmarłymi.
W roku 2010 UNESCO umieściło litewskie sutarinės na liście reprezentatywnego niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości.
Na zdjęciu: grupa wykonawczyń sutarinės „Trys keturiose“
Film video: fragmenty wieczoru wspomnień

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com