…Symbolem ciemnoty politycznej, głupoty mas, symbolem krótkowzroczności, jakiegoś specyficznego chamstwa, ciasnoty nieprawdopodobnej, obłędu nieomal - niech służy fakt następujący: oto nad Wilnem, nad lotniskiem Porubanku, błyszczy czerwona gwiazda bazy sowieckiej. Straszliwy cień czerwonego terroru pada na życie, mienie i sumienie chrześcijańskiej ludności. Tymczasem ludność ta nie ma nic lepszego do roboty, jak tłuc się wzajemnie po własnych świątyniach, tłuc do krwi podczas modłów, spierając się o to - czy w kościołach katolickich śpiewane być mają pieśni w języku polskim, czy litewskim!!! Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002

27 października w Wileńskiej Galerii Obrazów została otwarta kolejna interesująca wystawa, przedstawiająca wszechstronną działalność Stanisława Bohusz-Siestrzeńcewicza (1869 – 1927) - litewskiego malarza, rysownika, wykładowcy na wileńskim Uniwersytecie Stefana Batorego, ewangelicko-reformowanego działacza kościelnego.

Urodzony w miejscowości Nemenčinėlė pod Wilnem, studia malarskie rozpoczął w wileńskiej pracowni Mikołaja Rudnickiego i szkole rysunku Iwana Trutniewa, aby następnie je kontynuować na Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu, w Académie Julian w Paryżu oraz w prywatnej szkole Józefa Brandta w Monachium.
St. Siestrzeńcewicz zajmował się głównie malarstwem rodzajowym i pejzażowym. Mistrzowsko ukazywał scenki z życia wsi i małych miasteczek regionu wileńskiego. Portrety jego pędzla zdobiły salony wielu dworów na Litwie i Białorusi.
Był współorganizatorem i reżyserem wileńskiego kabaretu „Ach” i wystawianych tam sztuk kabaretowych, które odbywały się w okresie karnawału w latach 1904–1914.
Był też zaangażowany w życie kościelne Jednoty Litewskiej: w 1918 został wybrany ostatnim prezydentem Kolegium Jednoty Litewskiej przed jej podziałem na część w Birżach i w Wilnie.
St. Bohusz-Siestrzeńcewicz został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Wilnie. Gdy ten cmentarz został zlikwidowany, nagrobek artysty został przeniesiony na Cmentarz na Rossie.
Eksponaty obszernej wystawy, która potrwa do 15 grudnia br., pochodzą ze zbiorów litewskich i polskich placówek muzealnych oraz kolekcji osób prywatnych.

Na zdjęciach: eksponaty wystawy: 1.Na rynku, 1896 r.; 2. Uliczka wileńska. Mijające się wozy, 1897 r.; 3. Portret kobiety; 4. Na rynek, 1921 r.; 5. Zakochiwanie się; 6. Rynek na pograniczu, 1900 r.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com