…Do Mackiewicza nikt nie chciał się przyznać i dlatego, że taki literacko zacofany, i dlatego, że okropny reakcjonista, ale czytali, aż im się uszy trzęsły. Pośród znanych mi polskich literatów nikt tak nie pisał. Szlachcic szaraczkowy, jak go nazwałem, z tych upartych, wzgardliwych, zaciekłych milczków, pisał na złość. Na złość całemu światu, który czarne nazywa białym i nie ma nikogo, kto by założył veto. I właśnie w tej pasji jest sekret jego stylu. Czesław Miłosz. Kultura,  1989

Wczoraj na jednej ze scen Wileńskiego Domu Nauczyciela w przeddzień święta Trzech Króli wystąpiły kolejne trzy chóry ze wspólnym koncertem “Akimirka šviesos ir džiaugsmo” (Chwila światła i radości).

O ile chóry „Versmė“ pod kierunkiem Gintarasa Skapasa i „Antakalnio bočiai“ pod batutą Juozasa Eimanavičiusa mają znaczący dorobek śpiewaczy i udział w działalności społecznej na rzecz rozwoju stołecznej kultury, o tyle chór „Sonoros“ pod kierunkiem Valeriji Skapienė stawia dopiero pierwsze kroki.

Cieszy więc, iż w Wilnie powstał kolejny młodzieżowy zespół śpiewaczy, działalność którego z dnia na dzień nabiera rumieńców. 

Oprócz samodzielnych programów trzy ww. chóry wykonały też wspólnie kolędę Cicha noc.

Na zdjęciach: chóry  „Sonoros“, „Versmė“ i „Antakalnio bočiai“.

Film video: fragmenty koncertu.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com