Prawda jest nieznana, i prawdopodobnie, w obecnym stanie rozwoju gatunku ludzkiego, nigdy poznana nie będzie. Natomiast to, co stanowi najwznioślejszą cechę tego gatunku, to przyrodzony pęd do poszukiwania prawdy. Ten pęd świadczy o “uduchowieniu" naszego gatunku, wyrażonym w jego - kulturze, wszelkie zatem warunki zewnętrzne, ustroje państwowe, czy idee, wzbraniające lub tylko ograniczające prawo do poszukiwania prawdy, stają się automatycznie wrogami kultury ludzkiej. Józef Mackiewicz. Gdybym był chanem… Kultura, 1958

Od kilku lat w okresie jesienno – zimowym od października do marca włącznie Muzeum Narodowe Litwy organizuje czwartkowe Wieczory historii kultury, w czasie których są omawiane różne historyczne wydarzenia, zjawiska, poszukiwania i odkrycia w dziedzinie szeroko pojętej kultury, obejmującej architekturę, archeologię, archiwistykę, zabudowę Wilna i jego krajobraz. Głównym tematem obecnego kalendarza spotkań są wileńskie dzielnice, zaliczane niegdyś do przedmieść.

Dziś zgromadzeni na spotkaniu zapoznali się z historią niegdyś przedmieścia, a dziś prestiżowej wileńskiej dzielnicy – Zwierzyńca (Žverinas), przedstawioną w filmie reżysera filmowego i mieszkańca tej dzielnicy  Vytautasa Damaševičiusa Išnykstantis Žvėrynas (Znikajacy Zwierzyniec). Obraz tej stosunkowo młodej, bo zaistniałej dopiero  od roku 1902, do niedawna głównie o drewnianej zabudowie, dzielnicy został przedstawiający z łezką smutku po zmieniającym się krajobrazie, atmosferze i  nieubłaganie uciekającym czasie.

Kolejne dwa spotkania w dniu 11 i 25 lutego również zostaną poświęcone Zwierzyńcowi – jego krajobrazowi  i architekturze.

W czasie czwartkowych Wieczorów historii kultury w marcu zostaną  przedstawione Łukiszki i Rossa.

Na zdjęciu: Vytautasa Damaševičius i prowadząca spotkanie pracowniczka Muzeum Narodowego.

Film video: fragmenty spotkania.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com