…My, Wilnianie…(…) Tuśmy wrośli od wieków, w tę Ziemię Wileńską i nikt jej obrazu z serca nam wyrwać nie jest w stanie. I po największej nawet burzy, ci z nas, co się ostali, zdrowi czy ranni, z okopów, lasu czy piwnic, z zagranicy, czy tylko z domu, wrócimy do swej ziemi i będziemy ją orać. Józef Mackiewicz. Gazeta Codzienna, 1939

Dziś w Wilnie po 50 latach od ukończenia studiów spotkali się absolwenci XX promocji (1961 – 1965) oraz grupa ówczesnych wykładowców Wileńskiej Szkoły Pedagogicznej.

Były tradycyjne wspomnienia , wymiana  adresów oraz zapewnieniom, iż od dziś - to już stale i zawsze co roku…

Działalność  Wileńskiej Szkoły Pedagogicznej i wychowanków jej kolejnych jej promocji, stanowi, naszym zdaniem, godny uwagi  fragment historii oświaty w regionie wileńskim, która była związana, podobnie jak i  funkcjonowanie w tym samym gmachu Instytutu Nauczycielskiego,  z konsekwencjami powojennych zmian, w tym  z realizacją „Układu pomiędzy Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego a Rządem Litewskiej Socjalistycznej Republiki Rad dotyczącego  ewaluacji obywateli polskich z terytorium Litewskiej SRR i ludności litewskiej z terytorium Polski” z dnia 22 września 1944 roku.

W szerszym kontekście ten temat został naświetlony  w książce Vitaliji Stravinskienė „Tarp gimtinės ir tėvynės: Lietuvos SSR gyventojų repatriacija į Lenkija (1944 – 1947, 1955 – 1959 m.). Vilnius, Lietuvos istorijos institutas. 2011.

Na zdjęciach: uczestnicy spotkania dziś i przed laty; gmach Szkoły dziś.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com