…I wypuściłbym na Europę patrole mongolskich opryczników, aby nahajami z byczej skóry, strzegły wolności słowa, i nie dopuszczały przemocy jednego z tych słów nad drugim. Bo nie to wydaje mi się najważniejsze w życiu, jakie kto ma przekonania, a to jedynie - by każdy je mógł swobodnie wypowiadać. Józef Mackiewicz. Gdybym był chanem… Kultura, 1958

6 stycznia br. na Uniwersytecie Wileńskim została otwarta obszerna wystawa zdjęć, korespondencji i dokumentów,  poświęcona Onie Šimaitė (1894–1970) – pedagogowi, publicystce, imię której za życia było owiane legendą bohaterskich czynów, skierowanych na ratowanie życia Żydów wileńskich w czasie II wojny światowej.

Ona Šimaitė, w latach 1941 – 1943 bibliotekarka Uniwersytetu Wileńskiego, ryzykując życiem codziennie udawała się do getta, niosąc wyżywienie, listy, dokumenty i wszystko to, co mogło ulżyć bądź uratować życie prześladowanym. Pomagała też w ucieczkach i w ukrywaniu zbiegłych z getta, bowiem jak później pisała – nie mogła żyć i pracować wiedząc, iż tuż obok giną  ludzie.

Nie bacząc na kilkakrotne areszty nadal kontynuowała działalność, w wyniku była skazana na karę śmierci, zamienioną na pobyt w obozach koncentracyjnych Dachau i Moselle.

Instytut Pamięci Męczenników i Bohaterów Holocaustu Jad Waszem w Jerozolimie w roku 1966 przyznał jej Medal i tytuł Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.  W roku 2004 w uniwersyteckim podwórku Simonasa Daukantasa została umieszczona tablica pamiątkowa na jej cześć.

Wystawa, poświęcona O. Šimaitė, potrwa do 28 lutego br.

Na zdjęciach: Ona Šimaitė; jedno ze stoisk wystawy; tablica pamiątkowa.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com