…Zaszedł bowiem podczas ostatniej wojny ciekawy paradoks historyczny na terenie Wschodniej Europy. Od Petsamo po Morze Czarne, wszystko co było demokratyczne z pochodzenia, a więc narody chłopskie jak Białorusini, Ukraińcy oraz te państwa, które zdobyły sobie niezależność niejako „rękami czarnymi od pługa”, Finlandia, Estonia, Łotwa, Litwa, uznały za wroga nr 1 - Związek Sowiecki. W jednolitym łańcuchu; jedynie „szlachecka” Polska i „kapitalistyczne” Czechy za wroga nr 1 uznały Trzecią Rzeszę, a z Sowietami zawarły przymierze. Józef Mackiewicz. O pewnej, ostatniej próbie i o zastrzelonym Bubnickim. Kultura, 1954

Przed kilku dniami w Sali P. Smuglevičiusa na Uniwersytecie Wileńskim została otwarta wystawa pt. „Sub signo nobilitatis: Po kilmingumo ženklu“ (Pod szlachetnym znakiem). W nawiązaniu do obecnego przewodniczenia Radzie Unii Europejskiej, wystawa przedstawia miejsce i znaczenie Litwy w Europie w okresie od wieku XIV do ostatniego rozbioru w roku 1795 roku.

Miłośnicy historii mogą obejrzeć tu rzadko spotykane stare księgi, mapy, dokumenty oraz herby wielkich książąt,  królów i znanych rodów litewskich.

Tu też znajdują się dokumenty Unii Horodelskiej, zawartej przed 600 laty w dniu 2 października 1413 roku, zgodnie z którą  Litwa zaczęła korzystać z herbów i przekazywać je potomkom.

Wśród eksponatów widzimy również pierwszą oryginalną mapę Wielkiego Księstwa Litewskiego Magni Ducatus Lithuaniae... exacta descriptio..., wykonaną przed 400 laty na zamówienie Mikołaja Krzysztofa Radziwiłła (Sierotki) (1549 – 1616) w Amsterdamie w roku 1613.

Obok herbów Litwy i Rzeczypospolitej Obojga Narodów widzimy też herby i historyczne dokumenty innych państw europejskich, znajdujące się w archiwach Alma Mater Vilnensis – Austrii, Anglii, Francji, Portugalii, Włoch i Rosji.

Wystawa potrwa do 15 grudnia br.

Na zdjęciu: jeden z eksponatów.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com