…Do Mackiewicza nikt nie chciał się przyznać i dlatego, że taki literacko zacofany, i dlatego, że okropny reakcjonista, ale czytali, aż im się uszy trzęsły. Pośród znanych mi polskich literatów nikt tak nie pisał. Szlachcic szaraczkowy, jak go nazwałem, z tych upartych, wzgardliwych, zaciekłych milczków, pisał na złość. Na złość całemu światu, który czarne nazywa białym i nie ma nikogo, kto by założył veto. I właśnie w tej pasji jest sekret jego stylu. Czesław Miłosz. Kultura,  1989

Negaila man laimingo ryto,

 Kursai praėjo jau seniai,

Tik laiko veltui pražudyto

 Man gaila, gaila amžinai.

Man gaila tų dienų jaunystės,

Kurios praslinko be naudos,

Paliko man lyg gelį vysti,

O pačios negrįš niekados...

A. (Antanas Juknevičius)

Jaunimo draugas, 1929, nr. 6-7, p. 12.

Antanas Juknevičius. Atsiminimai. Lietuvos nacionalinis muziejus. Vilnius, 2016.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com