…Historia jest bardzo długa i bardzo zawiła. Chodzi o to, że ongiś, dawno, było państwo nie tyle bogate, co wielkie i, jak na mój gust, piękne, pod nazwą Wielkie Księstwo Litewskie. I oto raptem wszyscy wyrzekli się po nim sukcesji… Józef Mackiewicz.  Kultura, 1954

O srebrnym wieku kultury rosyjskiej Drukuj
Autor: Inf. wł.   
Wtorek, 18 kwietnia 2017

Dziś w Wilnie na Uniwersytecie Wileńskim rozpoczęła obrady Międzynarodowa Konferencja Naukowa pt. „Sidabro amžius. Dvidešimt pirmojo amžiaus žvilgsnis” (Srebrny wiek. Spojrzenie z XXI wieku). Biorą w niej udział rusycyści krajowych wyższych uczelni, a także z Brazylii, Francji, Rosji, Stanów Zjednoczonych i Włoch.

Uczestnicy konferencji, poświęconej tzw. srebrnemu wiekowi w rosyjskiej literaturze, omówią obszerną listę  tematów, dotyczących różnych aspektów twórczości wybitnych postaci tego okresu w Rosji i poza jej granicami.

Konferencja potrwa do 20 kwietnia włącznie, a jej kolejne posiedzenia odbędą się w Muzeum Adama Mickiewicza, Muzeum Aleksandra Puszkina  i innych instytucjach wileńskich.

***

Srebrny wiek  w historii kultury rosyjskiej przypada na przełom XIX i XX wieku. Umowną datą otwierającą srebrny wiek jest wydanie pierwszego numeru pisma „Mir iskusstwa” (1898), zaś datą końcową wprowadzenie w Związku Sowieckim socrealizmu jako obowiązującej doktryny artystycznej. W literaturze rosyjskiej srebrnego wieku szczególnie widoczne były impresjonizm i symbolizm. W tym okresie doszło do odrodzenia poezji i krytyki literackiej. Za najważniejszych poetów „srebrnego wieku” tworzących w nurcie symbolistycznym uważa się Aleksandra Błoka, Innokientija Annienskiego, Andrieja Biełego, Walerija Briusowa i Konstantina Balmonta.

Na zdjęciu: inauguracja konferencji, przemawia prof. Rene Guerra z Francji.

Film video: fragmenty otwarcia konferencji.