…Nie należy zapominać, że demokracja to jeszcze nie wolność. Demokracja to tylko równość. Dopiero liberalizm jest ­wolnością. Połączenie równości z wolnością ma wreszcie stwarzać ów ideał, który wszyscy pragniemy osiągnąć. Józef Mackiewicz. Zwycięstwo prowokacji, 1962

O srebrnym wieku kultury rosyjskiej Drukuj
Autor: Inf. wł.   
Wtorek, 18 kwietnia 2017

Dziś w Wilnie na Uniwersytecie Wileńskim rozpoczęła obrady Międzynarodowa Konferencja Naukowa pt. „Sidabro amžius. Dvidešimt pirmojo amžiaus žvilgsnis” (Srebrny wiek. Spojrzenie z XXI wieku). Biorą w niej udział rusycyści krajowych wyższych uczelni, a także z Brazylii, Francji, Rosji, Stanów Zjednoczonych i Włoch.

Uczestnicy konferencji, poświęconej tzw. srebrnemu wiekowi w rosyjskiej literaturze, omówią obszerną listę  tematów, dotyczących różnych aspektów twórczości wybitnych postaci tego okresu w Rosji i poza jej granicami.

Konferencja potrwa do 20 kwietnia włącznie, a jej kolejne posiedzenia odbędą się w Muzeum Adama Mickiewicza, Muzeum Aleksandra Puszkina  i innych instytucjach wileńskich.

***

Srebrny wiek  w historii kultury rosyjskiej przypada na przełom XIX i XX wieku. Umowną datą otwierającą srebrny wiek jest wydanie pierwszego numeru pisma „Mir iskusstwa” (1898), zaś datą końcową wprowadzenie w Związku Sowieckim socrealizmu jako obowiązującej doktryny artystycznej. W literaturze rosyjskiej srebrnego wieku szczególnie widoczne były impresjonizm i symbolizm. W tym okresie doszło do odrodzenia poezji i krytyki literackiej. Za najważniejszych poetów „srebrnego wieku” tworzących w nurcie symbolistycznym uważa się Aleksandra Błoka, Innokientija Annienskiego, Andrieja Biełego, Walerija Briusowa i Konstantina Balmonta.

Na zdjęciu: inauguracja konferencji, przemawia prof. Rene Guerra z Francji.

Film video: fragmenty otwarcia konferencji.