…Henryk Sienkiewicz był pisarzem dla dzieci, które na zawsze zostają w nas i którymi my na zawsze zostajemy gdzieś w głębi naszych serc i w mrokach podświadomości. Stefan Żeromski był pisarzem dla młodzieży. Józef Mackiewicz jest pisarzem dla dorosłych, dla ludzi w wieku męskim, wieku klęski.
Marian Hemar. Tydzień Polski, 1966

100.lecie Konferencji Wileńskiej Drukuj
Autor: Inf. wł.   
Poniedziałek, 18 września 2017

Przed stu laty w Wilnie w Teatrze na Pohulance litewscy politycy, działacze z udziałem 214 delegatów w dniach 18 – 22 września przeprowadzili konferencję, która ogłosiła potrzebę budowanie niepodległego państwa, powołania Sejmu konstytuantę oraz wybrała Radę Litwy (Lietuvos Taryba). Obrady  otworzył i prowadził Jonas Basanavičius, a siłą napędową Konferencji był Antanas Smetona.

Rada Litwy jako jedyny przedstawiciel narodu litewskiego w oparciu o postanowienie Wileńskiej Konferencji 16 lutego 1918 r. ogłosiła odtworzenie niepodległego Państwa Litewskiego.

Dziś zgromadzeni w wileńskim Domu Nauczyciela historycy i działacze społeczni dyskusją o wysuwanych ideach, dorobku i historycznym znaczeniu Konferencji Wileńskiej zaznaczyli setną rocznicę jej zwołania.

Uczestnicy dyskusji odwiedzili też gmach teatru, gdzie odbyła się Konferencja Wileńska, złożyli kwiaty przy tablicy pamiątkowej oraz odśpiewali  hymn narodowy.

Na zdjęciach: prowadzący dyskusję; tablica, upamiętniająca Konferencję Wileńską.

Film video: fragmenty dyskusji.