Prawda jest nieznana, i prawdopodobnie, w obecnym stanie rozwoju gatunku ludzkiego, nigdy poznana nie będzie. Natomiast to, co stanowi najwznioślejszą cechę tego gatunku, to przyrodzony pęd do poszukiwania prawdy. Ten pęd świadczy o “uduchowieniu" naszego gatunku, wyrażonym w jego - kulturze, wszelkie zatem warunki zewnętrzne, ustroje państwowe, czy idee, wzbraniające lub tylko ograniczające prawo do poszukiwania prawdy, stają się automatycznie wrogami kultury ludzkiej. Józef Mackiewicz. Gdybym był chanem… Kultura, 1958

100.lecie Konferencji Wileńskiej Drukuj
Autor: Inf. wł.   
Poniedziałek, 18 września 2017

Przed stu laty w Wilnie w Teatrze na Pohulance litewscy politycy, działacze z udziałem 214 delegatów w dniach 18 – 22 września przeprowadzili konferencję, która ogłosiła potrzebę budowanie niepodległego państwa, powołania Sejmu konstytuantę oraz wybrała Radę Litwy (Lietuvos Taryba). Obrady  otworzył i prowadził Jonas Basanavičius, a siłą napędową Konferencji był Antanas Smetona.

Rada Litwy jako jedyny przedstawiciel narodu litewskiego w oparciu o postanowienie Wileńskiej Konferencji 16 lutego 1918 r. ogłosiła odtworzenie niepodległego Państwa Litewskiego.

Dziś zgromadzeni w wileńskim Domu Nauczyciela historycy i działacze społeczni dyskusją o wysuwanych ideach, dorobku i historycznym znaczeniu Konferencji Wileńskiej zaznaczyli setną rocznicę jej zwołania.

Uczestnicy dyskusji odwiedzili też gmach teatru, gdzie odbyła się Konferencja Wileńska, złożyli kwiaty przy tablicy pamiątkowej oraz odśpiewali  hymn narodowy.

Na zdjęciach: prowadzący dyskusję; tablica, upamiętniająca Konferencję Wileńską.

Film video: fragmenty dyskusji.