…Symbolem ciemnoty politycznej, głupoty mas, symbolem krótkowzroczności, jakiegoś specyficznego chamstwa, ciasnoty nieprawdopodobnej, obłędu nieomal - niech służy fakt następujący: oto nad Wilnem, nad lotniskiem Porubanku, błyszczy czerwona gwiazda bazy sowieckiej. Straszliwy cień czerwonego terroru pada na życie, mienie i sumienie chrześcijańskiej ludności. Tymczasem ludność ta nie ma nic lepszego do roboty, jak tłuc się wzajemnie po własnych świątyniach, tłuc do krwi podczas modłów, spierając się o to - czy w kościołach katolickich śpiewane być mają pieśni w języku polskim, czy litewskim!!! Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002

Wyróżnienia za pielęgnowanie języka litewskiego Drukuj
Autor: Inf. wł.   
Piątek, 03 marca 2017

Wczoraj w Akademii Nauk Litwy w ramach programu obchodów Dni Języka Litewskiego, tradycyjnie zaznaczanych w okresie między 16 lutego i 11 marca, odbyło się

wręczanie nagród, przyznanych przez Państwową Komisję Języka Litewskiego za pielęgnowanie mowy litewskiej.

Prof. dr Valentina Dagienė,  dr Gintautas Grigas oraz dr Tatjana Jevsikova z Uniwersytetu Wileńskiego zostali wyróżnieni za tworzenie terminologii komputerowej w języku litewskim; Aldona Kaluinienė – za redagowanie tekstów naukowych, Vytauta Šmaižytė – za wieloletni udział w organizowaniu i promocji Konkursu Dyktanda Narodowego.

Laureaci nagrody Państwowej Komisji Języka Litewskiego otrzymali symboliczną mini rzeźbę „Sraigė“ (ślimak), autorstwa Rokasa Dovydėnasa.

***

Na tle nagród, wyróżnień i imprez, organizowanych przez Komisję w stołecznych urzędach rangi państwowej, rzuca się w oczy, że powyższa  instytucja za ponad dwadzieścia lat swojej działalności nie pojęła się i nie zainicjowała żadnych działań, skierowanych na popularyzację, nauczanie i upowszechnianie języka litewskiego pod Wilnem, poza bramami  stolicy w rejonach wileńskim i szczególnie solecznickim, gdzie ludność nadal w kontaktach z władzą używa języka rosyjskiego i białoruskiego.

Widocznie gadanie o tym, iż ludność ta nadal ogląda telewizję rosyjską i białoruską,  przynosi  większe  dywidendy dla różnych polityków oraz działaczy  i bardziej uzasadnia potrzebę utrzymania obszernego aparatu Komisji, niż praca w kierunku podnoszenia poziomu znajomości  języka państwowego wśród ludności dorosłej.

Jest to, naszym zdaniem, kolejny typowy przykład współczesnego symbolizmu w działalności instytucji, utrzymanej kosztem obywateli.

Na zdjęciu: laureaci nagrody.

Film video: fragmenty uroczystości.