…Symbolem ciemnoty politycznej, głupoty mas, symbolem krótkowzroczności, jakiegoś specyficznego chamstwa, ciasnoty nieprawdopodobnej, obłędu nieomal - niech służy fakt następujący: oto nad Wilnem, nad lotniskiem Porubanku, błyszczy czerwona gwiazda bazy sowieckiej. Straszliwy cień czerwonego terroru pada na życie, mienie i sumienie chrześcijańskiej ludności. Tymczasem ludność ta nie ma nic lepszego do roboty, jak tłuc się wzajemnie po własnych świątyniach, tłuc do krwi podczas modłów, spierając się o to - czy w kościołach katolickich śpiewane być mają pieśni w języku polskim, czy litewskim!!! Józef Mackiewicz. Prawda w oczy nie kole, 2002

In memoriam twórcy kultury Drukuj
Autor: Inf. wł.   
Niedziela, 27 listopada 2016

Dziś salę koncertową w wileńskim Pałacu Kongresów szczelnie wypełniły osoby związane z Uniwersytetem Wileńskim oraz ci, którzy znają i cenią dorobek twórczy Jonasa Vidasa Aleksandravičiusa - muzyka, kompozytora, dyrygenta, reżysera imprez oraz wieloletniego kierownika uniwersyteckiego Zespołu Pieśni i Tańca (1972–2007).

Przed zgromadzonymi na koncercie pt. „Intakas“ (Dopływ) z interesującym programem wystąpił, serdecznie witany, Zespół Pieśni i Tańca Uniwersytetu Wileńskiego pod kierunkiem Eugenijusa Čiplysa. Znaczna część programu wypełniły utwory autorstwa V. Aleksandravičiusa.

Jonas Vidas Aleksandravičius (1944 – 2014), wychowanek wileńskiego Konserwatorium (obecnie Akademia Muzyki i Teatru Litwy), kierował zespołem „Lietuva” oraz Zespołem Pieśni i Tańca Uniwersytetu Wileńskiego, dla którego  przygotował ponad 15 programów koncertowych; był inicjatorem i reżyserem festiwalu muzyki ludowej „Skamba, skamba kankliai“, tworzył sceneria dla świąt pieśni studentów krajów bałtyckich „Gaudeamus“ oraz świąt pieśni Litwinów świata, jest autorem kilkudziesięciu utworów dla orkiestry instrumentów ludowych.

Na zdjęciu: Zespół Pieśni i Tańca Uniwersytetu Wileńskiego w czasie koncertu.