…My, Wilnianie…(…) Tuśmy wrośli od wieków, w tę Ziemię Wileńską i nikt jej obrazu z serca nam wyrwać nie jest w stanie. I po największej nawet burzy, ci z nas, co się ostali, zdrowi czy ranni, z okopów, lasu czy piwnic, z zagranicy, czy tylko z domu, wrócimy do swej ziemi i będziemy ją orać. Józef Mackiewicz. Gazeta Codzienna, 1939

Dziś w ramach spotkań osób kochających Ojczyznę, występujących jako “Trakinių partizanai”, na Fakultecie Historii Uniwersytetu Wileńskiego odbył tradycyjny akademicki dzień aktualnych dyskusji, poprzez które w nowych i dostępnych formach sprzyja się  poznaniu historii walk o niepodległość Litwy.

Prowadzący dyskusje i jej uczestnicy zastanawiali się co jest bardziej aktualne – koncentracja wysiłków na kontr przedsięwzięciach wobec prowadzonych przeciwko Litwie i jej historii wojnach informacyjnych, czy też na uporządkowaniu i zespoleniu wewnętrznych szeregów w kraju wobec zagrożeń.

Interesująca dyskusja toczyła się również na temat naszego stosunku do dorobku literackiego, architektonicznego oraz poszczególnych pomników i pamiątek  z okresu sowieckiego, których obecność w swoisty sposób przeciąga w czasie pozostawanie naszej świadomości w kręgu tamtej ideologii i wartości.

Na zdjęciu: S. Trilupaityte, M. Drėmaitė i V. Ališauskas w trakcie dyskusji.

Film: fragment dyskusji.

Początek strony
JSN Boot template designed by JoomlaShine.com