Prawda jest nieznana, i prawdopodobnie, w obecnym stanie rozwoju gatunku ludzkiego, nigdy poznana nie będzie. Natomiast to, co stanowi najwznioślejszą cechę tego gatunku, to przyrodzony pęd do poszukiwania prawdy. Ten pęd świadczy o “uduchowieniu" naszego gatunku, wyrażonym w jego - kulturze, wszelkie zatem warunki zewnętrzne, ustroje państwowe, czy idee, wzbraniające lub tylko ograniczające prawo do poszukiwania prawdy, stają się automatycznie wrogami kultury ludzkiej. Józef Mackiewicz. Gdybym był chanem… Kultura, 1958

Michał Kryspin Pawlikowski. Brudne niebo Drukuj
Autor: Michał K. Pawlikowski   
Piątek, 19 listopada 2010

Każdy piszący ma chęć „uwiecznienia” w książce swych krótkich utworów już kiedyś drukowanych w czasopismach. Nie jestem tu wyjątkiem. Chcę tylko podkreślić, że mój tom zawiera wybór 31 szkiców z ogółu przeszło pięciuset, pisanych w latach 1949 - 1969 i odbijający – bardzo luźno i jeszcze bardziej dowolnie – „małą historię” tak czasów „sprzed potopu”, jak czasu wojny, jak wreszcie kilkudziesięciu lat powojennych.

Michał Kryspin Pawlikowski (1893-1972) - pisarz, publicysta wileńskiego “Słowa”, pochodził z Mińszczyzny. Urodził się w majątku Pucków nad Berezyną, niedaleko Bobrujska. Ojciec był adwokatem, prezesem Towarzystwa Kredytowego w Mińsku. W roku 1913 ukończył w Mińsku gimnazjum państwowe.
Do roku 1917 studiował prawo w Piotrogrodzie. Studia ukończył w latach 1923 – 1924 w Warszawie. Podczas wojny polsko – sowieckiej był sekretarzem zarządu miasta Mińsk, służył w 19 Myśliwskiej Eskadrze Lotniczej. Po zakończeniu studiów do roku 1938 mieszkał w Wilnie, pracował w Urzędzie Wojewódzkim, współpracował z redakcją „Słowa” jako felietonista i redaktor
myśliwskiego dodatku tygodniowego pod tytułem Gdzie to, ach gdzie zagrały trąbki myśliwskie?... Był wiceprezesem Towarzystwa Łowieckiego Województwa Wileńskiego.
W latach 1939 – 1940 współpracował z Gazetą Codzienną wydawaną przez Józefa Mackiewicza.
Jeszcze przed wkroczeniem wojsk sowieckich do Wilna w czerwcu 1940 roku udało mu się przedostać do Szwecji, w 1943 roku zamieszkał w Londynie, a w 1949 przeniósł się do USA. W latach 1951 – 63 był lektorem języków polskiego i rosyjskiego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. M.K. Pawlikowski wiele publikował w czasopismach emigracyjnych, a jego najważniejsze dzieła to dwie powieści autobiograficzne Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego (Londyn 1959) oraz Wojna i sezon (Paryż 1965). W roku 1971 wydał w Londynie zbiór 31 felietonów powstałych na emigracji w latach
1949-1969 pt. Brudne niebo.
Zmarł i pochowany na Wyspach Hawajskich.

ISBN 978-609-95035-2-3
UDK 884(73)-94
Pa436
Wydawnictwo „Czas”. Wilno 2010.
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
http://www.pogon.lt

Poprawiony: Piątek, 19 listopada 2010