…My, Wilnianie…(…) Tuśmy wrośli od wieków, w tę Ziemię Wileńską i nikt jej obrazu z serca nam wyrwać nie jest w stanie. I po największej nawet burzy, ci z nas, co się ostali, zdrowi czy ranni, z okopów, lasu czy piwnic, z zagranicy, czy tylko z domu, wrócimy do swej ziemi i będziemy ją orać. Józef Mackiewicz. Gazeta Codzienna, 1939

Michał Kryspin Pawlikowski. Brudne niebo Drukuj
Autor: Michał K. Pawlikowski   
Piątek, 19 listopada 2010

Każdy piszący ma chęć „uwiecznienia” w książce swych krótkich utworów już kiedyś drukowanych w czasopismach. Nie jestem tu wyjątkiem. Chcę tylko podkreślić, że mój tom zawiera wybór 31 szkiców z ogółu przeszło pięciuset, pisanych w latach 1949 - 1969 i odbijający – bardzo luźno i jeszcze bardziej dowolnie – „małą historię” tak czasów „sprzed potopu”, jak czasu wojny, jak wreszcie kilkudziesięciu lat powojennych.

Michał Kryspin Pawlikowski (1893-1972) - pisarz, publicysta wileńskiego “Słowa”, pochodził z Mińszczyzny. Urodził się w majątku Pucków nad Berezyną, niedaleko Bobrujska. Ojciec był adwokatem, prezesem Towarzystwa Kredytowego w Mińsku. W roku 1913 ukończył w Mińsku gimnazjum państwowe.
Do roku 1917 studiował prawo w Piotrogrodzie. Studia ukończył w latach 1923 – 1924 w Warszawie. Podczas wojny polsko – sowieckiej był sekretarzem zarządu miasta Mińsk, służył w 19 Myśliwskiej Eskadrze Lotniczej. Po zakończeniu studiów do roku 1938 mieszkał w Wilnie, pracował w Urzędzie Wojewódzkim, współpracował z redakcją „Słowa” jako felietonista i redaktor
myśliwskiego dodatku tygodniowego pod tytułem Gdzie to, ach gdzie zagrały trąbki myśliwskie?... Był wiceprezesem Towarzystwa Łowieckiego Województwa Wileńskiego.
W latach 1939 – 1940 współpracował z Gazetą Codzienną wydawaną przez Józefa Mackiewicza.
Jeszcze przed wkroczeniem wojsk sowieckich do Wilna w czerwcu 1940 roku udało mu się przedostać do Szwecji, w 1943 roku zamieszkał w Londynie, a w 1949 przeniósł się do USA. W latach 1951 – 63 był lektorem języków polskiego i rosyjskiego na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley. M.K. Pawlikowski wiele publikował w czasopismach emigracyjnych, a jego najważniejsze dzieła to dwie powieści autobiograficzne Dzieciństwo i młodość Tadeusza Irteńskiego (Londyn 1959) oraz Wojna i sezon (Paryż 1965). W roku 1971 wydał w Londynie zbiór 31 felietonów powstałych na emigracji w latach
1949-1969 pt. Brudne niebo.
Zmarł i pochowany na Wyspach Hawajskich.

ISBN 978-609-95035-2-3
UDK 884(73)-94
Pa436
Wydawnictwo „Czas”. Wilno 2010.
e-mail: Adres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
http://www.pogon.lt

Poprawiony: Piątek, 19 listopada 2010